Alergia - jak powstaje?

lekarze specjaliści > Alergia > Alergia - jak powstaje?

Specjaliści Radzą

Alergia - jak powstaje?

Niezbędnym warunkiem skutecznego leczenia alergii bez niepotrzebnych objawów ubocznych jest rozpoznanie mechanizmu choroby związanej z rozwojem nadwrażliwości. Do tego jest niezbędne wykonanie ukierunkowanych badań immunologicznych oraz biochemicznych i ich właściwa interpretacja, a w przypadku schorzeń skóry również badań mykologicznych przez doświadczonego mykologa.
Reakcja „unieszkodliwiania” alergenów przez przeciwciała, prowadzi do uwolienia już istniejących, lub wytwarzania nowych czynników zwanych mediatorami, prowadzących do rozwoju stanu określanego jako zapalenie, ze względu na występowanie zaczerwienienia, miejscowego podwyższenia temperatury i bólu. W stanach uczuleń do najważniejszych mediatorów należą histamina i produkty powstające z kwasu arachidonowego, kwasu tłuszczowego niezbędnego dla człowieka i zwierząt. Powodują one m.inn. skurcz mięśni gładkich dróg oddechowych i przewodu pokar-mowego, rozszerzenie naczyń, zwiększoną produkcję śluzu i soku żołądkowego oraz powstanie duszności i świądu. Wyjaśnia to znaczenie dla terapii schorzeń alergicznych leków antyhistaminowych oraz hamujących przemiany kwasu arachidonowego, takich jak sterydy i niesterydowe leki przeciwzapalne.
Uwalnianiu mediatorów towarzyszy zwiększenie oddychania komórek układu odpornościowego, w wyniku czego następuje wytwarzanie aktywnych pochodnych tlenu, z których powszechnie znany jest nadtlenek wodoru. Powodują one śmierć komórek wraz z ich zawartością. Zjawisko to ma szczególne znaczenie przy zwalczaniu zakażeń wewnątrzkomórkowych np infekcji wirusowych, ale pozbawione kontroli może doprowadzić do zniszczenia życiowo ważnych narządów: trzuski, nerek, nadnerczy, wątroby, mięśnia sercowego, itp. Identyczne produkty aktywacji tlenu pojawiają się również w przypadku nadwrażliwości na niektóre metale ciężkie. Najbardziej znane są odczyny po iniekcji żelaza powodujące nieuzasadniony lęk przed ich stosowaniem przez osoby nie znające mechanizmu tej reakcji.
Ale na szczęście w organiżmie człowieka wytwarzanie substancji prozapalnych jest regulowane przez mechanizmy wewnątrzustrojowe, zależne nie tylko od czynników genetycznych, ale i żywieniowych. Dlatego w każdym przypadku długotrwałych i powtarzających się odczynów alergicznych należy wykonać badania biochemiczne, które pomogą ustalić sposób wyeliminowania, lub przynajmniej osłabienia działania biochemicznych czynników sprzyjających rozwojowi tych stanów chorobowych. Takie działanie przyczynowe pozwala na zmiejszenie, lub niekiedy nawet zaprzestanie stosowania silnie działających syntetycznych leków przeciwalergicznych. Mamy tutaj sytuację podobną jak z roślinami, które można utrzymać przy życiu przez spryskiwanie liści, ale prawidłowy rozwój zapewnia podlewanie.
Ale istnieje jeden warunek. To nie są antybiotyki, gdzie dla uzyskania wyleczenia wystarcza kilka dni. Niezależnie od tego, czy nieprawidłowe proporcje czynników prozapalnych i przeciwzapalnych wynikają z uwarunkowań genetycznych, czy tylko żywieniowych, dla uzyskania maksymalnego i trwałego efektu potrzeba wielu miesięcy a nawet lat i stosowania i to nie jednej substancji, lecz zespołu czynników ściśle ze sobą współdziałających. Z moich własnych badań z zakresu farmakodynamiki, wykonanych na bardzo dużym materiale doświadczalnym wynika, że niektóre kompozycje lecznicze cechują niezgodności zmiejszające efekt ich działania. Myślę, że jest to wynikiem niedostatecznej wiedzy z zakresu fizjopatologii u technologów zakładów farmacetycznych i naśladownictwa wynikającego z walki konkurencyjnej. Dlatego dane producenta nie mogą w żadnym razie stanowić jedynego źródła informacji.
Jest rzeczą oczywistą, że przy tak różnorodnych objawach, mechanizmach chorobowych i narządach nimi dotknięych, samodzielne rozpoznanie i samoleczenie chorego na podstawie reklam leków nie tylko nie może być skuteczne, ale nawet dopro-wadzić do pogorszenia stanu zdrowia. Efektywne i zgodne z zasadą, że „po pierwsze nie należy szkodzić”, postępowanie terapeutyczne często wymaga współpracy lekarzy różnych specjalności: alergologa pulmonologa, dermatologa/alergologa, dermatologa/ pediatry w przypadku dzieci, a niekiedy również laryngologa, gastrologa i nefrologa.

Autor Prof. Stanisław Grys, dr hab. immunologii, specjalista w zakresie bio-chemii klinicznej, jest kierownikiem laboratorium w NZOZ MEDICEUM.

Alergia

 

Polityka plików "cookie":

Nasz serwis wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie. Więcej informacji można znaleźć w polityce prywatności.

 

copyright © 1999-2016 Telewolt Sp. z o.o. 00-671 W-wa, ul. Koszykowa 70 lok.2, tel.: (22) 621-81-17, medserwis@medserwis.pl